Op donderdag 28 januari verloren wij ons bestuurslid Marijke Tack. Ons aperitiefconcert werd gestart met een ode aan de gezondheid en een passende minuut stilte ter nagedachtenis van iemand die we allemaal heel graag tussen ons hadden en daarna zette onze muziekband met de gepaste en treurende klanken onze voormiddag in.
Op donderdag 4 februari namen we in crematorium ‘Westlede’ in Lochristi afscheid van haar tijdens een zeer talrijke bijgewoonde en aangrijpende plechtigheid. Na de familieleden en haar directeur bij Sidmar (Arcelor) sprak ook onze voorzitter Rudy Van Megroot een afscheidswoordje uit in naam van de Moerbeekse bibliotheek waar zij vrijwilligerswerk verrichte, in naam van haar leerkracht en medecursisten Italiaans bij het volwassenenonderwijs cvo leerstad uit Lokeren en vooral in naam van de bestuursleden en leden van het Willemsfonds.
We gaan dit afscheidswoord hier niet integraal meegeven, wel een klein fragmentje:
In 1994 werd jij, Marijke ons 100ste lid van onze vernieuwde werking. Je werd een vaste deelnemer aan onze activiteiten. Later, als nieuw bestuurslid leerden we je meteen kennen: plichtsbewust, optimistisch, ernstig en met volle overgave en toch ludiek en openstaand voor fijne humor. Je was moedig, dapper en vol inzet in alles wat je deed. Óók in je strijd tegen die onafwendbare ziekte. Wat ons van jou vooral zal bijblijven is de schittering die schijnbaar altijd in je ogen lag: jij had duidelijk plezier in het leven en het is zó oneerlijk dat je dat is afgepakt.... Marijke, je was een schat van een vrouw, hartelijk en lief, zorgzaam en zacht, een luisterend oor vol medeleven; je was een mooie, sterke vrouw en zo blijft het in onze gedachten en in je nakomelingen.
Jouw Daniël kan op ons blijven rekenen om in de warme open Willemsfondsarmen een thuis te blijven vinden…
Dit afscheid overschaduwde de zondag voordien natuurlijk ons aperitiefconcert en dat mocht ook. Toevallig en gelukkig bracht Como no! een rustige muziekvoormiddag met jazzy arrangementen in een Zuid-Amerikaanse sfeer.
